Anıt olarak koruma altında bulunan Elbe nehri kıyısındaki Dickebank dikiş yerleşimiOrijinal ismi Ottilienau olan yapı, endüstriyel kültür ve kentsel değişimin büyüleyici hikayesini anlatıyor. 1868 yılında Holland, Alma ve Rheinelbe madenlerindeki madencilerin konaklaması için inşa edilen yerleşim yeri, zamanla Ruhr bölgesinin mimari mücevherlerinden biri haline geldi.
Başlangıçta basit işçi evleri, daha sonra değişiklik bahçe şehir hareketi 20. yüzyılın başlarında bir tasarım dönüm noktası. 1910-1911 yılları arasında Knappschaftsstraße'de, topluluk ve sosyal etkileşimin sembolü olarak, birkaç evin bir iç avlu etrafında düzenlendiği bina grupları inşa edildi. Bu tesis, Dickebank dikişine bugün bile hem tarihi açıdan önemli hem de estetik açıdan çekici özel bir atmosfer kazandırmaktadır.
1970'li yıllarda yıkım tehdidiyle birlikte yerleşimin tarihi dokusu yok olmaya yüz tutmuş gibi görünüyordu. Ancak 1974'te kurtarmayı başaran, kararlı bir vatandaş girişimiydi. Yorulmak bilmeyen çabaları sayesinde bu kültürel mirasın kaybolması önlenmiş, yerleşim yeri 1977 ve 1979 yıllarında özenle modernize edilmiştir. Tarihi doku korunurken aynı zamanda modern yaşam ihtiyaçları da göz önünde bulunduruldu.
Kaşifler için seferi ortamları Dickebank dikişi sıradan bir turizm merkezi değil. Turistik klişelerin ötesinde, günlük yaşamda özel olanı arayanlar için sürekli bir ilham kaynağı olan Ruhr bölgesinin yalın yüzünü deneyimlemeye davet ediyor. Bu yerleşim yeri sadece tarihin bir parçasını değil, aynı zamanda bölgenin yenilikçi ruhunu ve yorulmak bilmeyen enerjisini de temsil ediyor.
